پرم از بی پناهی
آنقدرکه نه سفارش گرفتن فیلمنامه خوشحالم می کند
نه تمرین تئاتر بایک کارگردان صاحب نام
و نه حتی تمام شدن اولین پروژه دات نت م.
حتی شیرینی اولین تجربه بازیگری حرفه ای جلوی دوربین هم خیلی زود از بین رفت
و جای خودش را داد به
حسرت حضور تو ...
پ.ن:
یا
حسرت دلی که جا ماند
نمی دانم
اما میدانم که
هرچه هست
از
خوبی
توست.
اما نمي کني !
نه اينکه بد مي نوازي يا بد مي خواني ، که معتقدم اگر مناسباتي داشتي از خيلي هاي ديگر ، امروز بالاتر بودي .
به اين دليل که با خواندنت ، با نواختنت ، هر لحظه وجود فقر را يادم مي آوري
در اين بامداد سرد پائيزي ....زير باران .... در کوچه ما ....
با اين همه
تقصير من نبود
که با اين همه....
با اين همه اميد قبولي
در امتحان ساده تو رد شدم.
اصلا نه تو نه من !
تقصير هيچکس نيست
از خوبي تو بود
که من
بد شدم .
قيصر امين پور
